مشاعره

همین جوری برای خالی نبودن عریضه گفتم یک پست بذارم .
چندی پیش با یکی از دوستان دارای کمالات و انباری از حلم دانش مشغول به مشاعره بودیم که به ناگاه آن حبیب اخروی بیتی را خواند که من متعجب شدم زیرا هیچ شباهتی به شعر و نظم نداشت بیشتر شبیه جملات قصار بود خدمت آن گران مایه عرض کردم این بیت از کیست بزرگوار؟
بفرمود: بابا طاهر. بنده گفتم: این دگر چگونه نظمی است ؟فرمود:باباطاهراست دیگر مگر نمی دانی که بابا طاهر عریان است.گفتم:ای جوانمرد این صفت که نسبت میدهی به عارفان شایسته نیست زیرا که ممکن است گزمه های امنیت اجتماعی به سراغ آن درویش خداترس بروند و او را بنوازند.فرمود:آری چنین است که تو بیان می کنی،و از آن پس بنده سراپا تقصیر با آن عالم دانا مشغول به گفتن اسامی کشورها شدیم تا دیگر نعوذبالله به صفاتی از قبیل عریانی برنخوریم.زیرا که ما ابدا مایل به تهمت زدن به دیگران نیستیم.

لزوم

اشتراک در خیلی از موارد یک اصل به حساب میاد مثلا شما مجبورید که دستشویی خونه تونو با اعضای دیگه خانواده شریک باشیدو هیچ وقت هم مشکلی بر سر استفاده از دستشویی با هم ندارید اما چرا وقتی این دستشویی جاشو با مسائل مالی عوض می کنه همه چیز به یک باره تغییر می کنه و همه باهم درگیر می شن؟ اگر جوابشو می دونین به منم بگین.

اکنون من روانشناس

یادم میاد که چند پست قبل تر مطلبی با عنوان "دو راهی ریش و عینک" نوشتم ، اون موقع هیچ کس نفهمید که دارم از چی حرف می زنم اگر بخوام صادق تر باشم خودمم نمی فهمیدم که دارم چی می گم اما حالا که خوب نگا می کنم می بینم با دوتا نماد دارم کلنجار که هر کدوم یه نقشی توی زندگیم داره،مسئله از جایی بغرنج شد که هردو باهم درمن ظاهر شدن هر دو در سن نوجوانی انگار که یک مسابقه است که باید تمام فاکتور ها برای مسابقه دهنده ها برابر باشه حتما دیگه تا الان فهمیدید که دارم از کدوم خصوصیات حرف میزنم ، ریش به نمایندگی از مذهب و عینک هم شوق به روشن فکر بودن.
حالا بعد از این همه مدت که نمی دونستم سوال چیه باید بیفتم دنبال جواب تا هر طوری که هست پیداش کنم.........مسخره است........می دونم. تنها چیزی که می تونم الان بگم اینکه این دو باهم روی یک صورت تناسبی ندارن شاید هم اشتباه بکنم کسی چه میدونه..........