امروز چهارشنبه 19 شهریور 1392.
بعد از چند روز رفتم که فیسبوکم رو چک کنم که دیدم یکی از بچه های هشتاد و نه ای که باهاش آشنا بودم بین اون 44 نفری بودن که زنده زنده تو اتوبوس سوخته بودن.
اینکه این سه سال زندگیش تو صنعتی افتضاح بود برام مثل روز روشنه چون خودمم هم تو این شرایط بودم.
یه ورودی 91 ارشد مکانیک هم توشون بوده.اون دیگه واقعا از زندگی چی فهمیده بوده؟
خدایا چه حکمتیه؟
واقعا ناراحتم.